ایران نوین

اظهارات اخیری که سبب بر آشفتگی حاکمیت فرقه ای بحرین شده است صرفا بیان واقعه ای تاریخی بوده و قابل حذف از حافظه ی تاریخی ملت ایران نمی باشد.دولتمردان بحرین باید بدانند که نمی توانند خفقان استعمار زاده ی حاکم بر بحرین را بر حافظه ی تاریخی ملت ایران , بیان و قلم آنها حاکم کند.

طبیعی است که ما حقوق مردم منطقه را به رسمیت شناخته و برخورداری از حکومتهایی متناسب با بافت تاریخی – فرهنگی را حق مسلم آنها می دانیم.

به دولتمردان و اهل قلم و نظر ایرانی نیز توضیه می کنیم مسائل بنیادی را صرفا در ساختار تاکتیکهای زودگذر و سیاسی ننگریسته و مباحث را متناسب با ژرفایی شان طرح و پیگیری کنند و از مکانیسم توانها و نیتها ,ابزار و اهداف غافل نشوند.

                                                                        سازمان جوانان حزب پان ایرانیست

                                                                                   4/12/1387 خورشیدی      

تاریخ درگذشت اشو زرتشت روز خیر ایزد و دی ماه برابر با پنجم دی ماه است.زرتشتیان چون به جاودانی روان و فروهر نیاکان خود باور دارند اصولآ پس از مرگ مهر چندانی به اینکه بر سر مزار درگذشته بروند و شیون و زاری کنند ندارندبنابراین برای زرتشتیان مهم نیست که اشو زرتشت در کجا دفن شده چرا که هموتره روان اورا در کنار خود احساس میکنند و از روان و فروهر پاک اشو زرتشت برای برای پیشرفت کارهایشان کمک میخواهند و به دنبال آرامگاه اشو زرتشت نیستند.ولی بنابر اثبات بیشتر دانشمندان آرامگاه اشو زرتشت در استان بلخ افغانستان و در شهر مزارشریف است همان جایی که بنابر باور مذهب شیعه(بیشتر مردم شهر مزارشریف را شیعیان تشکیل میدهند)آنجا ارامگاه حضرت علی است در حالی که ارامگاه حضرت علی در عراق است و از نظر تاریخی هرگز علی ابن ابیطالب از افغانستان گذر نکرده است مزار شریف را از آن روی اینگونه نام نهاده اند که مردم میدانستند که یک مزار شریفی در شهرشان وجود دارد که برای پاسداری از آن بایستی یک نام مقدس و سپنتایی به ان بدهند.نام پیشین شهر مزار شریف هم بلخ و نام این استان هم اکنون بلخ است و در اوستا بسیار امده که بلخ جایگاه پادشاهی گشتاسب بوده که اشو زرتشت دین خود را بر او ارایه کرده است.اشو زرتشت در همین شهر به شهادت رسیده است.

از اینگونه کارها در ایران بسیار است مانند نام تخت سلیمان که بر آرامگاه کوروش بزرگ نهاده اند یا نقش رستم یا تخت جمشید و غیره که با این کار این جاها را به شوند احترام این افراد از یورش دشمنان در امان دارند که خوشبختانه پیروز هم شده اند.

پاینده ایران

((ناسیونالیسم تنها و اخرین راه نجات این ملت است))

به این حقیقت نه تنها به تدریج افراد واقع بین ملت ایران واقف گشته اند بلکه دشمنان دیرین ملت ایران و هیات های حاکمه فساد هم واقف شده و مدتهاست که تمام سعی و کوشش انها بر این است که با تراشیدن دارودسته های بی صلاحیت و علم کردن بعضی اشخاص بوقلمون صفت در مقابل گروههای انحراف ناپذیر ناسیونالیستها تظاهراتی راه انداخته و بدین وسیله این اخرین روزنه امید ملت ستمدیده و اسیر ایران را هم قبل از انکه ارمانهای خود را به ثمر برسانند از طرق مختلف به ورطه نابودی سوق دهند ولی ما در پیشگاه عالی مقام ملت رشید ایران مسئولیت داریم حقایق را انگونه که تاریخ ما و تاریخ جهان بیان میکند بازگوییم و با کمال صراحت اعلام میکنیم :

((ناسونالیسم تاریخی و اجتماعی ایران تظاهری جز "پان ایرانیسم" ندارد و حزب پان ایرانیست تنها دستگاه صلاحیت دار رهبری این نهضت میباشد.))

ناسیونالیسم مکتب اصالت ملت است که در ان کلیه پدیده های اجتماعی و تحولات تاریخی و کیفیات زندگانی بشر درهر زمان و مکان با توجه به موجودیتی زنده و متکامل بنام ملت مورد تفسیر و بررسی قرار میگیرد.در این مکتب تاریخ هر ملت بیان سرگذشت ان ملت میباشد و مفسر  تحولات تاریخی و نیازهای ملت است و نیز کلیه پدیده های اجتماعی با توجه به خواستها و خصوصیات زندگی ملت مورد بررسی و تفسیر قرار میگیرد.در این مکتب به جهان و بشر از دریچه کوچک امیال و خواسته های فردی چشم نمیدوزند و جهان و هرچه که در او هست را کیفیات و پدیده های زندگی عناصری بالاتر اصیل تر و جاودانی تر از افراد یعنی ملتها میدانند برای اشنایی با این مکتب و این طرز فکر باید در دو زمینه تارخی و اجتماعی به بررسی پرداخت.مکتب ناسیونالیسم تاریخی مکتبی است که عنصر مورد توجه ان ملت است و در این مکتب ملت بعنوان یک موجودیت زیستی و اجتماعی در نظر گرفته میشود که برای حفظ خود قوانینی دارد.این قوانین از فنای ملت در برابر تهاجمات داخلی و خارجی و بحرانهای گوناگون جلوگیری میکند و به ان نیاز ملی گفته میشود.عامل نیاز ملی مفسر پدیده ها و تحولات تاریخی است مثلآسقوط امپراطوری ها بعلت نیاز ملتهای تابعه به استقلال است.

کلیه مورخین عالم از بدو پیدایش علم تاریخ تاکنون بدون انکه خود دانسته باشند و بطور طبیعی تاریخ عالم را به تاریخ ملتها تقسیم کرده اند ولو انانکه نظر بخصوصی داشته اند و گاهی اوقات به تعبیرات ناسیونالیستی پرداخته اند و برای ملتهای اسیر و تجزیه شده حق حاکمیت قائل شده اند.این مرحله نخستین از تاریخچه مکتب ما و دوران وجود ناخوداگاه مکتب ناسیونالیسم است.مرحله دوم شناخت مکتب ناسیونالیسم و شناخت ملت است که از اواخر قرن هجدهم اغاز گردید و در مکتب ما به مرحله کمال خود رسید.نکته شایان توجه ان است که نباید تاریخ شناخت ملت را تاریخ پیدایش ملت دانست چنانکه تاریخ شناخت اتن تاریخ پیدایش اتم نیست و همینطور چیزهای دیگری مانند برق و الکتریسیته و یا جاذبه زمین.درزمان ما مکتب ناسونالیسم تاریخی بخوبی شناخته شده است.در این مکتب برای بررسی تاریخ توجه به سیر حیاتی ملت و نیاز ملی را بهترین و طبلیعی ترین روشها میدانند.

ملت در تاریخ:

در تاریخ رشته ای است به نام تاریخ عمومی که تمام جریان های مختلف تاریخی در تاریخ عمومی در کنار هم بررسی میشود. تاریخ عمومی در عین حال از وضع سیاسی و اجتماعی سخن میگوید هنر ها فلسفه و ادیان را مورد بررسی قرار میدهدو معلوم است که در روی زمین در تمام ادوار مسائلی از قبیل طرز حکومتها و زندگی اجتماعی و نیز هنرها بوده است.وضیفه تاریخ عمومی مطالعه و بررسی این جریانات استو برای ان بررسی احتیاج به تقسیم بندی است.هرچه این تقسیم بندی صحیح تر و طبیعی تر ثبات و دوام ان بیشتر است.واحد کلیه تقسیم بندیهای تاریخ عمومی ملت است و کلیه جحریانات پیوسته در بین ملل مختلف مورد مطالعه قرار گرفته است زیرا هریک از جریانات اجتماعی در میان یک ملت استقلال خاصی دارد بنابراین تاریخ ملت بعنوان واحد تاریخ عمومی است و برای شناسایی تاریخ ملت باید از این نقطه اغاز کرد و ملت را همانطور که تاریخ عمومی معرفی میکند باید مورد مطالعه قرار دادخصوصیات هر ملت ویژه خود اوست و یک تعریف کلی برای همه ملتها صدق نمیکند و بدین ترتیب ملت بعنوانیک واحد تاریخی شناخته میشود.

مکتب ناسونالیسم تاریخی مکتب شایسته ی ارمانخواهی ملتهاست.

در مکتب ناسیونالیسم تاریخی با بررسی گذشته هر ملت برای ان ملت سرنوشتی پیش بینی میشود و این سرنوشت با مفهوم جبر و تقدیر متفاوت است و انچه را که مکتب ناسیونالیسم درباره اینده یک ملت ممعلوم میکند نتایجی است که از تاریخ گذشته یک ملت بدست امدهو در حقیقت استعداد یک ملت را برای زندگی اینده معلوم میسازد به این معنی که راه رسیدن به عظمت و قدرت یک ملت نشان داده میشود و بدین وسیله یک ارمانخواه کسی است که قضایای تاریخی را از دیدگاه این مکتب مورد بررسی قرار میدهد.

پس این مساله روشن میشود که ملت موضوعی است که دارای جنبه خارجی است یعنی ماچه به ان فکر کنیم یا فکر نکنیم و جود دارد.

تنش در روابط تهران ـ پاریس

در نشستی که در تاریخ 18/9/87 در کاخ الیزه با حضور شخصیت هایی مانند کوفی عنان و جیمی کارتر و شخصیت های داخلی فرانسه برگزار شد نیکلا سار کوزی رئیس جمهور فرانسه گفت که مایل است چند کلمه هم در مورد ایران  سخن بگوید.رئیس جمهور فرانسه با اشاره به سخنان رئیس جمهوری ایران در مورد اسرائیل گفت:به دوستم کوفی گفته ام (کوفی عنان دبیر کل سابق سازمان ملل) که برای من ناممکن است دست کسی را بفشارم که جرات کرده است بگوید اسرائیل باید از نقشه جهان محو شود.

سار کوزی گفت((من کاملآ آگاهم که محمود احمدی نژاد نماینده همه مسوولان دولتی ایران هم نیست چه برسد به مردم این کشور.))

به گزارش بی بی سی سارکوزی گفت اگرچه میداند که گفتگو با رهبران ایران در مورد مساله هسته ای این کشورضروری است اما نمیتواند با شخصی که ساختار محو اسرائیل شده برسر میز مذاکره بنشیند.

سارکوزی تائید کرد مساله هسته ای ایران شاید جدی ترین بحران بین المللی باشد و افزود آگاه است این مساله بجز گفتگو با رهبران ایران حل و فصل نمیشود و همچنین پیش بینی کرد شاید در آینده کشورهای مختلف از جمله آمریکا و فرانسه هم روزی دست مقامات ایرانی را بفشارند اما افزود : جامعه ایران باید به این فکر کند که چه کسانی به نمایندگی از این جامعه و به نام آن با دیگران  گفت و گو میکنند.

در عین حال منوچهر متکی وزیر امور خارجه ایران در گفتگوی تلفنی با وزیر امور خارجه فرانسه طی اظهاراتی در مورد حرف های سارکوزی سخنان وی را سخیف و خارج از شئونات و نزاکت دیپلماسی خواند و گفت:آنچه که نیکلا سارکوزی در مورد ایران مطرح میکند چیز جدیدی نیست و ما هرگر اسرائیل را به رسمیت نمیشناسیم .

این در حالی است که اخیرآ دولت چین بخاطر دیدار سارکوزی با دالایی لاما٬ رهبر بخش جدایی طلب تبت ٬ سفیر این کشور را احضار و مراتب اعتراض خود را به اطلاع مقامات فرانسوی رساند و وزیر امور خارجه چین تهدید کرد که حمایت فرانسه از بخش جدایی طلب باعث تنش در روابط آینده دو کشور میشود.

پاینده ایران